Hij fietste een half jaar lang van Kampen naar Apeldoorn en weer terug. In het begin zelfs twee keer per week. Voor rijlessen bij Bloemzaad Verkeersopleidingen. ‘Een mooie route over de Veluwe, langs het water, over een fietspad dat de toepasselijke naam ‘Jaagpad’ meekreeg’, vertelt Alex de Jong (56) uit Kampen. Hij fietste ruim 3800 kilometer. Door weer en wind. ‘Vooral de laatste weken was het afzien. Regen, kou… niks aan!’
‘Kom jij helemaal met de fiets vanuit Kampen?’ Hij herinnert zich de vraag nog heel goed, toen hij zich voor het eerst bij de Apeldoornse rijschool meldde. ‘Dat doen wij met de auto’, kreeg hij met een brede grijns te horen.’ Alex zijn repliek: ‘Dat wil ik ook en daarom ben ik hier. Om mijn rijbewijs te halen.’
OV-kaart en laptop
‘Mensen vinden het vreemd dat ik, als man van 56, mijn rijbewijs niet heb’, vertelt de freelance tekstschrijver, die voor zijn opdrachtgevers (bedrijven en magazines/kranten), ‘alles op de fiets doet’ in een straal van 25 kilometer rondom Kampen/Zwolle. ‘Ach ja, wat kan ik zeggen? Ik houd heel erg van fietsen.’ Maar als hij heel eerlijk is, laat hij er bijna onhoorbaar op volgen: ‘En ik ben een beetje bang voor autorijden. Het gaat zo hard.’ Wie weet dat Alex ooit als 21-jarige met twee maten de Spaanse bergen af racete met 73 kilometer per uur op de teller, mag dat raar vinden, voor de geboren Fries is het dat niet. De ‘angst’ voor autorijden werd gedurende de jaren eerder groter dan kleiner. ‘En ik ga nu echt niet meer met 73 km/u van een berg af sjezen. Ik ben niet gek!’
Waarom hij dan toch geen rijbewijs heeft? ‘Mijn vader vertelde me op mijn twaalfde dat ik van hem geen rijbewijs cadeau zou krijgen. Ik ben de oudste van vier en na mij zouden er dan nog drie kinderen volgen die hetzelfde wilden.’ Als oudste besloot hij bovendien op zijn 19e het ouderlijke huis te verlaten voor een studie journalistiek in Kampen. ‘Wat had ik in die tijd aan een rijbewijs terwijl de auto van pa 110 kilometer verderop stond? Dus besloot ik iets van de wereld te zien en kocht als student iedere zomer liever een vliegticket in plaats van rijlessen’, vertelt hij. Ooit, wanneer hij een vaste baan zou krijgen, zou hij dan wel lessen nemen, zo redeneerde hij. Maar hij werd freelancer, werd op jonge leeftijd vader (en dus kostwinner) en vond zo altijd wel een excuus om geen lessen te nemen. ‘Als student kreeg ik bovendien een OV-kaart en reisde ik, als beginnend freelancer, ‘gratis’ het hele land door. Dus kocht ik een vuistdikke laptop om al in de trein mijn interviews uit te werken, terwijl opdrachtgevers wel reiskosten betaalden. Ideaal. Een rijbewijs? Ik had het niet nodig!’
Bulgarije
Hij noemde zich, als zijn rijbewijsloze status ter sprake kwam, steevast ‘een luxebeestje’. ‘Ik heb altijd een chauffeur’, grapte hij dan. ‘Eerder was dat de moeder van mijn kinderen; nu Elise, met wie ik inmiddels acht jaar samen ben.’ Bovendien: wie Alex kent, weet dat hij een (rood) wijntje of port bijzonder goed kan waarderen. ‘We hebben nooit ruzie over wie de ‘Bob’ is’, lacht hij. Maar toen hij en zijn vrouw april van dit jaar een huis in Bulgarije kochten en ze plannen maakten om voorjaar 2024 naar dit land te gaan emigreren, vond zijn vrouw het welletjes. ‘We hebben een huis in the middle of nowhere gekocht. Met een geweldig uitzicht vanaf de heuvel. We kijken uit op de groene vallei, de volgende heuvels, wuivend koren van de weilanden rondom, de bossen verderop…’ vertelt Alex dromerig. ‘Maar de afstanden zijn daar zo groot – Bulgarije is bijna drie keer groter dan Nederland, veel minder bevolkt en dus minder makkelijk te bereizen met OV of fiets – , dus is het hebben van een rijbewijs wel erg handig.’ En wat als Elise van haar paard zou vallen en met spoed naar het ziekenhuis zou moeten? Achterop de fiets? Kortom: Alex moest zijn angst voor auto’s overwinnen en eraan geloven!
Ruilhandel
Zijn er geen goede rijscholen in Kampen? Want wat bezielt je anders om iedere keer twee uur lang op de fiets heen en twee uur lang op de fiets terug naar je rijlessen te gaan? ‘Bloemzaad Verkeersopleidingen is, net als ik, als ondernemer aangesloten bij TradeXchange, een netwerk van ondernemers die onderling via ruilhandel zaken met elkaar doen. Normaal is ruilhandel één op één. Ik wil jouw dienst, jij wilt de mijne. Maar in ons netwerk doen we het anders, kunnen we zakendoen met wie we maar willen en rekenen we af met ‘virtuele euro’s’. Zo heb ik de afgelopen zes jaar regelmatig teksten geschreven voor leden, maar zelf nooit iets gekocht bij anderen. Tot juni. Toen zag ik dat Bloemzaad ook een Trade-partner was en besloot ik mijn verdiende euro’s om te zetten in rijlessen. Elise en ik willen van het restant nog een afscheidsfeest voor vrienden en familie houden bij Herberg De Klomp in Vilsteren.’ Tenzij Alex niet slaagt voor zijn rijbewijs en hij nog een paar maanden heen en weer moet fietsen, in afwachting van zijn herexamen? ‘Nee, hoor, dat feestje komt er. Dat rijbewijs ook. Hoop ik. Want ik ben er inmiddels wel een beetje klaar mee’, zegt de geboren fietser, die inmiddels best snapt waarom anderen liever met de auto heen en weer rijden. ‘Na meer dan 38 ritjes is het wel genoeg’, zegt de tekstschrijver, die bij zijn 36e rit, op dinsdag 12 december, met 25 km/u in de berm terechtkwam en onderuit ging. ‘Dat was me in de auto nooit gebeurd’, lacht hij.
Op vrijdag 15 december moest hij afrijden. Daarbij speelde een verstuikte duim (lastig schakelen), maar vooral zijn kwebbel hem parten. Hij mag het volgend jaar februari, vlak voor het vertrek naar Bulgarije, daarom nog een keer proberen…